Centralny Rejestr Chorób Zawodowych

Informacje ogólne

Centralny Rejestr Chorób Zawodowych (CRChZ) jest ogólnopolskim systemem monitorowania chorób zawodowych, prowadzonym przez Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr med. Jerzego Nofera. Jego celem jest gromadzenie, weryfikacja i analiza danych o wszystkich stwierdzonych w Polsce przypadkach chorób zawodowych oraz dostarczanie wiarygodnych informacji epidemiologicznych wspierających profilaktykę i ochronę zdrowia pracujących.

Instytut Medycyny Pracy prowadzi krajowy bank danych o chorobach zawodowych nieprzerwanie od 1971 roku. Rejestr stanowi jedno z najważniejszych źródeł informacji epidemiologicznych dotyczących zdrowia pracujących. Dane z CRChZ są przekazywane do Eurostatu zgodnie z obowiązującymi przepisami Unii Europejskiej.

Zgłaszanie przypadków chorób zawodowych do Rejestru jest obowiązkowe i wynika z przepisów Kodeksu pracy oraz aktów wykonawczych dotyczących chorób zawodowych i ich dokumentowania. Rejestr powstaje na podstawie kart stwierdzenia choroby zawodowej przekazywanych przez państwowych inspektorów sanitarnych po uprawomocnieniu się decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej. Gromadzone dane obejmują informacje o rozpoznanych chorobach zawodowych, wykonywanym zawodzie, stażu pracy, czynnikach narażenia zawodowego oraz wybranych charakterystykach demograficznych, co umożliwia kompleksową analizę epidemiologiczną.

Prowadzony monitoring ma charakter ciągły i obejmuje wszystkie przypadki chorób zawodowych stwierdzane w kraju. Analizy danych umożliwiają ocenę zapadalności na choroby zawodowe, identyfikację najczęściej występujących jednostek chorobowych, branż i zawodów o podwyższonym ryzyku oraz regionów wymagających szczególnych działań profilaktycznych. Wyniki stanowią podstawę do opracowywania rekomendacji wspierających działania prewencyjne oraz kształtowanie polityki zdrowia publicznego.

Corocznie publikowane jest opracowanie „Choroby zawodowe w Polsce”, prezentujące aktualne dane epidemiologiczne o zapadalności na choroby zawodowe z uwzględnieniem jednostek chorobowych, czynników przyczynowych, zawodów, sektorów gospodarki, wieku i płci pracowników oraz zróżnicowania regionalnego.