O jednostce

Oficyna Wydawnicza Instytutu Medycyny Pracy (IMP) prowadzi działalność wydawniczą nieprzerwanie od 1979 r., realizując misję upowszechniania wyników badań naukowych oraz integracji krajowego i międzynarodowego środowiska naukowego związanego z szeroko rozumianą ochroną zdrowia pracujących. Profil wydawnictwa koncentruje się na medycynie pracy, zdrowiu publicznym i środowiskowym, w tym w szczególności na patologii zawodowej, higienie pracy, epidemiologii, toksykologii, ochronie radiologicznej, psychologii i fizjologii pracy, a także na zagadnieniach organizacji i zarządzania systemem ochrony zdrowia.

Wydawnictwo publikuje monografie naukowe, raporty, przeglądy badań oraz opracowania o charakterze aplikacyjnym, a także wydaje dwa renomowane, recenzowane czasopisma naukowe o ugruntowanej pozycji międzynarodowej. Działalność wydawnicza prowadzona jest z zachowaniem najwyższych standardów etyki publikacyjnej, rzetelności naukowej i przejrzystości procesu recenzenckiego.

Czasopisma i książki wydawane w Oficynie Wydawniczej IMP realizują politykę otwartego dostępu do wyników badań, wspierając tym samym rozwój nauki i nieodpłatne upowszechnianie wiedzy w obszarze zdrowia pracujących nie tylko w skali krajowej, ale także w środowisku międzynarodowym.

ZASADY ETYKI PUBLIKACYJNEJ

Instytut Medycyny Pracy stosuje zasady etyki publikacyjnej, których celem jest przeciwdziałanie nieuczciwym praktykom publikacyjnym zgodne z wytycznymi Komitetu ds. Etyki Publikacyjnej (Committee on Publication Ethics – COPE). Materiały zgłoszone do publikacji są weryfikowane pod kątem zgodności z zasadami etyki wydawniczej oraz rzetelności i wartości naukowej.

Decyzja o przyjęciu lub odrzuceniu monografii jest podejmowana wyłącznie na podstawie oceny merytorycznej, niezależnie od wniesienia przez autora opłaty za publikację i jej wysokości.

STANDARDY WYDAWNICZE

WYDAWCA:

Dba o przestrzeganie zasad etyki publikacyjnej.
Jedynym kryterium oceny są względy merytoryczne. Na ocenę prac nie wpływają rasa, płeć, wyznanie, pochodzenie i przekonania polityczne autorów.
Przeciwdziała zjawiskom ghostwritingu i guest authorship, które są przejawami nierzetelności naukowej.
Przestrzega przepisów prawa autorskiego.
Dokłada należytej staranności, by zapobiegać plagiatom i autoplagiatom.
Ma prawo wycofać tekst (nawet po opublikowaniu), jeśli istnieją dowody świadczące o braku wiarygodności wyników badań i/lub o fałszowaniu danych i/lub praca nosi znamiona plagiatu albo narusza zasady etyki wydawniczej.
Zapewnia profesjonalny proces wydawniczy.
Zapewnia poufność i bezpieczeństwo przetwarzania danych osobowych zgodnie z obowiązującymi przepisami (m.in. RODO).

AUTOR:

Jest zobowiązany do zagwarantowania pełnej oryginalności dzieła: unika plagiatu (przywłaszczenia cudzego utworu w całości bądź w części)oraz autoplagiatu (opublikowanie własnego utworu w całości lub w części w więcej niż jednym wydawnictwie).
Określa i podaje wkład poszczególnych osób w powstanie utworu wraz z ich afiliacją, informacją na temat autorstwa koncepcji, założeń metodycznych, merytorycznego opracowania wyników itp.
Informuje o źródłach finansowania publikacji, wkładzie instytucji naukowo-badawczych, stowarzyszeń i innych podmiotów.

TECHNOLOGIA WSPOMAGANA SZTUCZNĄ INTELIGENCJĄ (AI)

Wydawca wymaga od Autora ujawnienia, czy użył technologii wspomaganych sztuczną inteligencją (AI) [takich jak large language models (LLM), czatboty lub kreatory obrazów], przygotowując publikację. Autor, który używa takiej technologii, powinien opisać zarówno w piśmie przewodnim, jak i w przesłanej publikacji na stronie tytułowej, w jaki sposób jej użył (np. jeśli AI została użyta do pomocy w pisaniu, należy to uwzględnić na stronie tytułowej; jeśli do zbierania danych, analizy lub generowania rysunków – w sekcji metod).

Czatboty (takie jak ChatGPT) nie mogą być autorami artykułu: zgodnie z polskim prawem autorskim twórcą dzieła może być wyłącznie człowiek. Oznacza to, że prawo do ochrony autorskiej nie może przysługiwać AI jako systemowi, ponieważ AI nie jest osobą fizyczną zdolną do świadomego aktu twórczego. W świetle tego prawa dzieła stworzone przez AI nie spełniają definicji utworu. Autor nie może wymieniać AI i technologii wspomaganych przez AI jako autora lub współautora ani cytować AI jako autora.

Wszelką odpowiedzialność za przesłane materiały, ich rzetelność, dokładność, integralność i oryginalność, które obejmowały wykorzystanie technologii wspomaganych AI, ponoszą ludzie – Autor publikacji.

Autor powinien dokładnie przejrzeć i zredagować wyniki pracy AI, ponieważ może ona generować autorytatywnie brzmiące wnioski, które mogą być niepoprawne, niekompletne lub stronnicze.

Autor oświadcza, że w jego publikacji nie ma plagiatu, także w tekście i obrazach wytworzonych przez AI.

Autor musi właściwie cytować wszystkie materiały, podając pełne cytowania.